Δημοτικό μελτέμι ταρακουνά και ταλαιπωρεί τα πανιά του Λιανού. Όσοι (και όχι μόνο κουτσοί στραβοί) βρέθηκαν στον Άγιο Παντελεήμονα (Γηροκομείο) το διαπίστωσαν, χωρίς καμιά αμφιβολία. Τα μπουρίνια που σήκωσε η τελευταία αναδόμηση των αρμοδιοτήτων κάποιων πρωτοκλασάτων αντιδημάρχων δεν λένε να κοπάσουν. Τι καλοκαίρι κι αυτό… Αν δεν υπολόγιζε ότι θα έχει βαριές εκλογικές συνέπειες ο άρχων του Δημαρχείου, θα σχόλαγε, θα καθαιρούσε με συνοπτικές διαδικασίες τους ανεπιθύμητους που …υποβλέπουν, οι άθλιοι και αχάριστοι, την καρέκλα και την παντοδυναμία του.
Μόνο λόγοι φόβου ή φοβίας εξηγούν την αιφνιδιαστική κίνηση του πολυχρονεμένου άρχοντά μας, που δεν είχε, εξάλλου, ουσία, εκτός από το να βολέψει και να ικανοποιήσει κάποιους σφουγγοκωλάριους, όπως θα έλεγε ο …γυπ-αετός- φωτογράφος του. Επίδειξη ισχύος. Βόλεμα βολικών και υπάκουων. Έτσι δεν κάνουν και οι πρωθυπουργοί, με την προνομία του κυβερνητικού ανασχηματισμού;
Βέβαια, μπορούσε νομικά ακόμα και να καταργήσει θέσεις αντιδημάρχων, να διορίσει λιγότερους για να κάνει οικονομίες, αλλά, μεγαλόψυχος καθώς είναι, δεν το έκανε. Έκοψε τα φτερά των ανταγωνιστών ή όσων δεν ελέγχει απόλυτα, καθώς, καχύποπτος ων, φοβάται μην του στερήσουν την τρίτη θητεία, που φαντασιώνεται κάθε βράδυ, όταν νανουρίζεται γλυκά από τα άναρχα κύματα της Γρόττας.
Φοβάται το πολιτικό… γηροκομείο. Γι’ αυτό, απομονωμένος και πελιδνός, έβλεπε εκεί, στο εκκλησιαστικό γηροκομείο- κάποιος φίλος του από τη γκύλεια πλευρά προτίμησε τη Biennale-, τα δημοτικοδημοσιογραφικά πηγαδάκια και προσπαθούσε να ψυχανεμιστεί τι αρτεσιανό νερό αναβλύζουν. Δεν αντάλλαξε ευθεία ματιά με στενούς μέχρι χθες, αιρετούς συνεργάτες του. Και βέβαια μόστραρε, με προσποιητό πάντα χαμόγελο, δίπλα στον μητροπολίτη και τον… Μαρτίνο για την photo opportunity του κοψίματος της παραδοσιακής κορδέλας των εγκαινίων.
Η δυσαρέσκεια από την ανούσια, φοβική και καιροσκοπική αναδόμηση είναι πια ολοφάνερη στον δημόσιο χώρο και όχι μόνο στις ιδιωτικές συνομιλίες. Βαριές σαν σίδερα κουβέντες, κριτική για την άθλια κατάσταση που δεν μπορεί να κρυφτεί πια κάτω από το χαλί του ζαμανφουτισμού και των fake news. Μια Χώρα παρατημένη, ένα νησί χωρίς βασικά έργα υποδομής που στέναξε και φέτος, όταν ο επί θύραις υπερτουρισμός τού έδειξε εντονότερα τα απειλητικά δόντια του. Χωριά αφημένα στη μοναξιά του χειμώνα και τις ένδοξες καλοκαιρινές παραδόσεις και τους εκτονωτικούς χορούς τους.
Όλα αυτά και όλοι αυτοί βγάζουν silver alert για τον Λιανό, τις συμπεριφορές και τις επιλογές του.
Δεν είναι μόνο θέμα πολιτικής και προσωπικής ταπείνωσης και υποβιβασμού συνεργατών. Είναι θέμα ικανότητας αξιολόγησης, χρηστής άσκησης καθηκόντων, σωστής ιεράρχησης και επίλυσης προβλημάτων, ευνοιοκρατίας σε υποτακτικούς και εποχούμενες… αμαζόνες που ελέγχουν, υποτίθεται, την καθαριότητα της ζέχνουσας πόλης! Μια ωραία οικογενειακή ατμόσφαιρα!
Ας αφήσω τα παιχνιδάκια με την προεδρία του δημοτικού συμβουλίου, τις παρακρατούμενες αρμοδιότητες από τον δήμαρχο, τα ηθικά ασυμβίβαστα, τη μη τήρηση των προϋποθέσεων για τις σωρηδόν απευθείας (και όχι μόνο) αναθέσεις.
Είναι τόσο μπλεγμένος από τις εμμονές και την αλαζονεία του, που, βλέποντας τη λευκή απεργία των υποβιβασμένων αντιδημάρχων και, παρά τις συμβουλές παλιών και νέων ακολούθων και κολλητών του, που αποτελούν τη σκιώδη διοίκησή του, διασκεδάζει την ανασφάλεια και το άγχος του, υποσχόμενος άραγε αποκατάσταση των θιγέντων στον επόμενο… ανασχηματισμό;
Τέτοιο πολιτικό και δημοτικό κατάντημα!
Η ρήξη εμπιστοσύνης, όμως, είναι ανεπούλωτη. Το ρήγμα βαθύ. Το ποτάμι, όπως όλα δείχνουν, δεν γυρίζει πίσω. Οι πηγές, το βάθος και οι όχθες του αλλάζουν ταχύτατα. Και εκβάλλει στον μυχό της διαφαινόμενης εξόδου…
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
