Χθες δεν έκλεισα μάτι. Υπέκλεψα, με τη γνωστή τεχνολογία του predator, εδώ στον τρόχαλο των Μελάνων που ζάρω, μια κρυφή συνομιλία του Κούρου του Φλεριού με τον Κούρο του Φαραγγιού, που κατέβηκε να τον συναντήσει μετά το …ανεμπάμπουλο Δημοτικό Συμβούλιο. Το τι έγινε δεν μπορώ ακόμα κι εγώ, η εξωστρεφής, εκδηλωτική και λαλίστατη, να σας το περιγράψω.
Οι φίλοι μου ήταν φανερά σοκαρισμένοι πριν από το Συμβούλιο, λόγω των σχεδίων έξωσής τους που εξύφαναν οι Μενδώνη- Αθανασούλης ή Αθανασούλης- Μενδώνη και περίμεναν πώς και πώς να ακούσουν τι θα πουν εκεί κάτω στην αφόρητη πόλη.
Δεν είναι λίγα τα δυόμισι χιλιάδες χρόνια και βάλε από τότε που τους σμίλεψε το ανώνυμο χέρι των λαξευτών. Από τότε που τους γέννησε η σμίλη και το μεράκι των μαρμαράδων. Ενώ εγώ, η άμοιρη, ζω δε ζω δυο δεκαετίες όλο κι όλο και δεν μιλώ ευγενικά με τους επισκέπτες, παρά μόνο με το περιβάλλον. Ζωή είναι κι αυτή;
Οι φίλοι μου όλο αυτό τον καιρό, που κάποιοι πήγαιναν μουλωχτά και βίαια να τους ξεσπιτώσουν, αναστήθηκαν, απόκτησαν αρτιμέλεια, ξεσηκώθηκαν, κραύγασαν με τον τρόπο τους. Και καμάρωναν τους Μελανίτες και άλλους Αξώτες που άκουσαν πως κατάκλυσαν χθες τη δημοτική αίθουσα, αναγκάζοντας κάποιους να κάνουν κωλοτούμπες, σαν κλόουν του τσίρκου Μεντράνο.
-Άκουσες τα νέα; λέει ο φλεριανός Κούρος.
-Ναι, τα είπε και σε μένα ο Μελανίτης που απείλησε ότι θα λερώσει το ποινικό Μητρώο του, αν μας ακουμπήσουν. Παληκάρι.
– «Θα γινόμουνα θεριό/ αν στερούμουν το Φλεριό». Θυμάσαι τους δημιουργούς μας, τη ζωή στην περιοχή, τη ζωή μας μέχρι τώρα;
-Θυμάμαι, θυμάμαι, άκου λέει… Ξεχνά κανείς τους γεννήτορές του και τον τόπο γέννησής του; Εγώ- λέει ο Φαραγγίτης- έβγαλα ένα άλλο κοτσάκι μόλις έμαθα τα χαμπάρια: «Κι οι δυο Κούροι των Μελάνω/ Θα στηθούν ευθύς απάνω/ Αν τολμήσει η Μενδώνη/ Το σχοινί να το τεντώνει».
-Τα τωρινά, τα πήρες χαμπάρι; Τα σχέδια, που έμειναν, όπως φαίνεται, επί χάρτου;
-Παλιά είναι τα νέα, φλεριανέ φίλε. Χρόνια μηχανεύονται την τύχη μας. Από τότε που είπαν να φτιάξουν μια Νησίδα Μουσείων, άκου Νησίδα, πάνω στο Κάστρο της Χώρας. Μόλις το πρωτάκουσα, σηκώθηκα όρθιος, όπως κι εσύ, παρότι έχω σμπαραλιασμένα πόδια, όπως κι εσύ, που σου λείπει το αριστερό πόδι και έχεις σπασμένο το δεξί.
-Νοιάζονται, λέει, για το καλό μας. Να μη βρεχόμαστε, έτσι γυμνοί που είμαστε, να μη παθαίνουμε πνευμονία το χειμώνα και εγκαύματα το καλοκαίρι, να μη μας ακουμπούν οι επισκέπτες, να μη μας μολύνουν τα πετεινά του ουρανού (πάντως από τον κορωνοϊό γλιτώσαμε), να μη μας χαϊδεύουν οι τουρίστριες, κάτι, όμως, που το έχουμε ανάγκη.
-Θέλανε να μας κάνουνε αποστειρωμένους στον γυάλινο κόσμο τους. Να μας ντύσουν, ίσως. Η Κόρη της Σαντορίνης επέστρεψε στον τόπο της. Γιατί εμάς θέλουν να ξεσπιτώσουν;
-Εκείνο το κοπέλι, ο Φλεριανός, έκανε καλή δουλειά. Είδες, που μας έκανε …ακίνητα και με απόφαση δικαστηρίου μάλιστα, για να γλιτώσουμε την αθέλητη μετακόμιση. Άκου που σου λέω, μπορεί να μας φέρει και την Κόρη της Σαντορίνης για συντροφιά. Τον έχω ικανό.
-Τα ψηφαλάκια φίλε μου. Το πολιτικό κόστος που πέταγε πάνω από τα κεφάλια τους, σαν μύγα σε μαγαζί παραλίας, όπως μου είπαν. Και καλά, εμείς τη γλιτώσαμε τώρα. Γιατί χειροκροτούν τη …Νησίδα, όπως πάει να γίνει, που αποσκοπεί στη δημιουργία ΕΝΟΣ χώρου συγκέντρωσης, συντήρησης κ.λπ. των σημαντικών αρχαιοτήτων ΟΛΟΥ του νησιού, ειδικά των αβανταδόρικων, για εισπρακτικούς κυρίως λόγους;
-Είδες; Ο δήμαρχος και η παράταξή του δεν έμειναν μουγγοί, όπως μέχρι τώρα. Πήραν γραμμή από τον Βασίλη που μας αφουγκράστηκε από παιδί και τον κόσμο που ξεσηκώθηκε. Θα μας σενιάρουν, λέει, εδώ, σε συνεργασία με το Υπουργείο της Στυλιανής-λέγε με Λίνα- Μενδώνη (ακίνητο …μνημείο, βρε φίλε, έχει γίνει και αυτή).
-Βέβαια, το ότι δεν ήξεραν τι να κάνουν φάνηκε από το γεγονός ότι δεν είχαν έτοιμο ούτε ένα σχέδιο απόφασης και περίμεναν πού θα κάτσει η μπίλια. Ντροπής πράματα.
-Έτσι, όπως τα λες, είναι.
-Μέχρι τους ναξιακούς λέοντες της Δήλου και τις Καρυάτιδες ανακάτεψε εκείνος ο Αθανασούλης για να δικαιολογήσει τη συντήρηση και τη μεταφορά. Μπρος-πίσω πήγαινε, σαν να του έπιασε φουρτούνα. Μίλησε και για διάλογο, εννοώντας τους μονολόγους του σε συνέδρια ή παρουσιάσεις…
-Τελείως λάθος παραδείγματα. Ας κάνουνε κι επά ένα μουσειακό μητάτο να περάσουμε τα γεράματά μας σε κλειστό χώρο, με ορθοπαιδικούς, ρευματολόγους, φυσικοθεραπευτές, γεροντολόγους κ.λπ. Ας φέρει και καμιά Καρυάτιδα να παρεάσουμε στο φιλόξενο και γλεντζέδικο νησί του Διονύσου, μια και οι μεταφορές δεν τον ενοχλούν. Κι ας χάσουμε τα λαμπερά αστέρια του μελανίτικου ουρανού μέσα στους τέσσερεις τείχους ενός Μουσείου, όπου θα οι-κουρούμε.
-Πάντως, αν μας κουνούσαν από δω θα γινόταν νέο 1944. Τι έχουν δει τα μάτια μας σ’ αυτόν τον ευλογημένο από τη φύση τόπο…
-Πίσω από την προσπάθεια της έξωσης, ξέρεις ποιος αρχαιολόγος, κολλητός της Στυλιανής-λέγε με Λίνα- Μενδώνη είναι.
-Ποιος;
-Άστα να πάνε στο διάολο. Άλλα λέμε χθες, άλλα σήμερα. Η διαπλοκή παντού… λαμπρύνει αυτό το νησί, όποιο κι αν είναι το γκοβέρνο. Οι ίδιοι άνθρωποι παντού, όποιο …κούρο και να σηκώσεις. Η διαδρομή του χρήματος, φίλε και σύντροφε.
-Όλα καλά μέχρι τώρα, αλλά έχε την έγνοια σου. Μην επαναπαύεσαι. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται με δαύτους. Εγώ, να σου εξομολογηθώ, ήμουν απαισιόδοξος. Μέχρι που μονολογούσα: Πρόλαβα, μπάρε μου, κι ήφαα και φέτι μπόλια.
Σας μετέφερα αυτολεξεί τον διάλογο των Κούρων των Μελάνων, μετά το… ανεμπάμπουλο Συμβούλιο. Αφυπνίστηκαν από τον βαθύ ύπνο χιλιετιών και τους είδα να χορεύουν οργιαστικά. Θυμήθηκα μάλιστα το «πότε Βούδας, πότε Κούδας» του Ρασούλη και το παράφρασα, τραγουδώντας το, για να τους τονώσω το ηθικό:
Βρε δεν είναι εδώ το Σούλι
ούτε του Αθανασούλη.
Με την Κόρη της Σαντορίνης τι θα γίνει;
Όχεντρα
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
