Το situationship που μοιάζει με πρόβα πριν την πρεμιέρα και η σκληρή αλήθεια που έρχεται όταν τελειώσει η “παράσταση”
Μου είπε «δεν είμαι έτοιμος για σχέση».
Δεν ήθελε σχέση. Ήθελε κοινό να δοκιμάσει τις ατάκες του.
Κι εγώ εκεί. Πρώτο τραπέζι πίστα. Χωρίς να το ξέρω.
Έχεις ακούσει ποτέ κάποιον να λέει “δεν είμαι σε φάση σχέσης” και μέσα σου να νιώθεις πως κάτι δεν κολλάει; Ότι δεν είναι πως δεν θέλει σχέση. Είναι πως δεν θέλει σχέση με σένα. Αλλά δεν στο λέει έτσι.
Θέλει κοινό. Να κάνει πρόβα. Να μετρήσει αντιδράσεις. Να δει αν περνάει το υλικό του. Κι εσύ, άθελά σου, γίνεσαι η γενική πρόβα πριν την πρεμιέρα. Γίνεσαι το ζέσταμα πριν την κανονική παράσταση. Το situationship, όπως το λένε τώρα. Μια “κατάσταση” χωρίς ταμπέλα, χωρίς ευθύνη, χωρίς plan.
Εγώ εκεί βρέθηκα. Να γελάω με τα αστεία του. Να τον ρωτάω αν είναι καλά. Να του μαθαίνω τον εαυτό μου σιγά σιγά. Και αυτός; Να κάνει soundcheck.
Και όταν τελείωσε η πρόβα, έφυγε. Αθόρυβα. Με εκείνο το κλασικό: “δεν είμαι έτοιμος για κάτι σοβαρό”.
Και λίγες μέρες μετά, τον είδα στο Instagram. Με άλλη. Να παίζει sold out. Να κάνει κανονική σχέση. Με caption. Με ταμπέλα. Με κρασάκι στο μπαλκόνι.
Δεν πληγώθηκα που είναι με άλλη. Πληγώθηκα που εγώ ήμουν το πρόχειρο. Η δοκιμή. Το “να δούμε πού πάει”.
Δεν είμαι “να δούμε πού πάει”. Δεν είμαι το μεταβατικό στάδιο από τη μοναξιά σου στη συναισθηματική σου ωριμότητα. Δεν είμαι situationship. Είμαι κανονική γυναίκα, με συναισθήματα, με κότσια, με προσδοκίες.
Και την επόμενη φορά που κάποιος θα ζητήσει κοινό για πρόβα, θα του πω: πήγαινε σε θεατρικό εργαστήρι. Εδώ παίζουμε μόνο αλήθειες.
Χρύσα Σταύρου
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
