Το παρελθόν μπορεί να μας σημαδέψει, αλλά η ενήλικη ζωή δείχνει ποιοι πραγματικά επιλέγουμε να είμαστε
Μπορεί να μην φταίμε για όσα ζήσαμε παιδιά, αλλά φταίμε για το πώς φερόμαστε όταν μεγαλώσουμε.
Ξέρω… κι εγώ το έχω πει: «Κρίμα, είχε δύσκολα παιδικά χρόνια».
Το έχω χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσω λέξεις που με πλήγωσαν, συμπεριφορές που με έκαναν να νιώσω μικρή. Το έκανα γιατί πίστευα πως η κατανόηση είναι πάντα αρετή.
Μέχρι που κατάλαβα κάτι: η κατανόηση χωρίς όρια είναι φυλακή.
Το έζησα με άντρες που με αγαπούσαν μόνο με τον τρόπο που ήξεραν και αυτός ο τρόπος πονούσε.
Το έζησα με φίλες που εξαφανίζονταν όταν χρειαζόμουν μια αγκαλιά, αλλά ήταν πρώτες στη γραμμή για να κρίνουν.
Το έζησα στη δουλειά με ανθρώπους που νόμιζαν ότι η πίεση τους δίνει άδεια να ξεσπούν πάνω σου.
Κι εκεί, κάποια στιγμή, είπα: «Φτάνει».
Γιατί ναι, το παρελθόν μας μάς σημαδεύει, αλλά δεν είμαστε δέσμιοί του. Μπορεί να μας πόνεσαν, να μας αδίκησαν, να μας έλειψαν πράγματα… αλλά στο σήμερα, η συμπεριφορά μας είναι δική μας επιλογή.
Δεν χρειάζεται να κουβαλάς τους δαίμονες κανενός.
Δεν χρειάζεται να πληρώνεις εσύ για πληγές που δεν άνοιξες.
Η παιδική ηλικία μπορεί να εξηγεί ποιοι γίναμε.
Η ενήλικη ζωή δείχνει ποιοι επιλέγουμε να είμαστε.
Δεν είμαστε τα τραύματά μας, είμαστε οι επιλογές μας.
Χρύσα Σταύρου
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
