Η θριαμβολογία του Δημάρχου για την απόφαση του Πρωτοδικείου Νάξου και το συρματόπλεγμα στην Πορτάρα, οι ευθύνες της Δημοτικής Αρχής και η δική μας συνενοχή
Η μικρή μου ανιψιά, μόλις τριών ετών, με κάνει συχνά να γελάω με τον τρόπο που αποφεύγει τις ευθύνες της. Θα κάνει μια ζαβολιά και αμέσως θα πει: «Δεν το έκανα εγώ, το έκανε η μπέμπα», η μικρή της αδερφή που δεν βρίσκεται καν στον ίδιο χώρο. Σε αυτή την ηλικία όλα αυτά μοιάζουν χαριτωμένα και δικαιολογούνται.
Στην ενήλικη ζωή, όμως, τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι αθώες, είναι επικίνδυνες. Το βλέπουμε γύρω μας καθημερινά, σε εκείνον που παραβιάζει το κόκκινο φανάρι και, όταν τον γράφει η αστυνομία, κατηγορεί τον τροχονόμο αντί να αναγνωρίσει το λάθος του. Σε κάποιον που σπάει κατά λάθος ένα αντικείμενο και αμέσως ψάχνει ποιος άλλος φταίει που «τον αποσυντόνισε». Σε εκείνον που καθυστερεί στη δουλειά και φταίει πάντα η κίνηση, ποτέ ο ίδιος. Όλα αυτά που σε ένα τρίχρονο προκαλούν χαμόγελο, σε έναν ενήλικα προκαλούν ανησυχία.
Κι επειδή η πολιτική δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μικρογραφία της κοινωνίας μας, οι ίδιες συμπεριφορές αντανακλώνται και στους πολιτικούς. Λόγος γεμάτος αλαζονεία, χειρισμός καταστάσεων προς ίδιον όφελος, απουσία ανάληψης ευθύνης. Και το πιο ανησυχητικό είναι, η ικανότητά τους να παρουσιάζουν το αυτονόητο ως προσωπικό θρίαμβο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δήμαρχος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, κ. Λιανός, επιλέγει αυτόν τον δρόμο.
Το είδαμε ξεκάθαρα και στην σημερινή ανάρτησή του για την Πορτάρα. Όλα αυτά τα χρόνια δεν παρουσίασε καμία ουσιαστική μέριμνα για την προστασία του μνημείου, και όμως βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την οργή των πολιτών για το συρματόπλεγμα και να εμφανιστεί σαν σωτήρας. Το κείμενό του ήταν τόσο διθυραμβικό που νόμιζες πως μιλούσε για την πτώση της Τροίας κι όχι για μία εργοταξιακή περίφραξη. Το Πρωτοδικείο Νάξου αποφάσισε πράγματι την απομάκρυνσή της, μόνο που η ίδια απόφαση είχε ήδη παρθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού για τις 27 Σεπτεμβρίου. Κι όμως, βρέθηκε τρόπος να βαφτιστεί «νίκη».
Αντί να θριαμβολογεί, θα είχε μεγαλύτερη αξία να παρουσιάσει δημόσια και γραπτώς τι έχει πράξει όλα αυτά τα χρόνια για το Ναό του Απόλλωνα. Ενός μνημείου που δεν είναι απλώς τοπόσημο του νησιού, αλλά Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία μεθοδική στρατηγική προστασίας, και η ενασχόληση προέκυψε μόνο όταν η εικόνα με τον επισκέπτη που σήκωσε το μάρμαρο έγινε viral και προκάλεσε δικαιολογημένη αγανάκτηση.
Κι εδώ είναι που πρέπει να κοιτάξουμε και τον εαυτό μας. Γιατί δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί που δείχνουν υπεροψία και αδράνεια, φταίμε κι εμείς που δεν εκτιμάμε πραγματικά σε τι τόπο ζούμε. Η Πορτάρα, τα μνημεία, η φύση και η ομορφιά της Νάξου δεν είναι φόντο για φωτογραφίες, είναι ο ίδιος ο τόπος μας, ο λόγος που ο κόσμος έρχεται, που η τοπική οικονομία ανασαίνει. Κι όμως, δεν έχουμε κάνει το παραμικρό για να τα προστατεύσουμε. Το αντίθετο θα έλεγα.
Δεν έχει νόημα να τα ρίχνουμε όλα στη δημοτική Αρχή ή στο εκάστοτε Υπουργείο, σαν να πρόκειται για κάποιους «άλλους». Εμείς οι ίδιοι τους έχουμε ορίσει, εμείς τους ανεχόμαστε, εμείς τους ξαναψηφίζουμε, εμείς τους τοποθετούμε στις θέσεις που βρίσκονται. Όσο κι αν μας ενοχλεί, η αδράνεια και η υπεροψία της εξουσίας είναι η αντανάκλαση της δικής μας αδιαφορίας.
Γι’ αυτό, στο τέλος, έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Γιατί, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι ο καθρέφτης μας. Και το να ξέρουμε ποιοι είμαστε είναι το πιο σημαντικό, γιατί μόνο τότε μπορούμε να διορθώσουμε τις κακές μας πτυχές, να μας πούμε κι ένα «μπράβο» όταν το αξίζουμε και να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο.
Χρύσα Σταύρου
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
