Μια συγκινητική βραδιά στο Φιλώτι αφιερωμένη στη μνήμη του Δημήτρη Ήμελλου, με ομιλίες, μαρτυρίες, προβολές και καλλιτεχνικές αναφορές
Τη μπαλάντα του Μάνου Χατζηδάκι «Ο ηθοποιός» από την «Οδό Ονείρων» θυμηθήκαμε το Σαββατόβραδο 24 Αυγούστου στον αυλόγυρο της Παναγίας του Φιλωτιού. Εκεί, σε μια υποβλητική και κατανυκτική ατμόσφαιρα, σε ένα αρμονικό και συμβατό με την εκδήλωση περιβάλλον, τελέστηκε ένα λαϊκό μνημόσυνο για τον σπουδαίο ναξιώτη (φιλωτιτοαπεραθίτη) ηθοποιό, οκτώ μήνες μετά τον θάνατό του.
«Ηθοποιός σημαίνει φως./ Είναι καημός πολύ πικρός/ και στεναγμός πολύ μικρός», τραγούδησε το 1962 ο Δημήτρης Χορν. Σημειώνεται ότι ο Ήμελλος ήταν ο πρώτος νέος ηθοποιός, που το 2001 τιμήθηκε με το βραβείο Χορν για την ερμηνεία του το 2000 στη «Φρεναπάτη» του Τόνι Κούσνερ, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, στενού συνεργάτη του. Ο Ήμελλος έπαιξε τον ρόλο του Ματαμόρ, ενός αλαφροΐσκιωτου. (Υπενθυμίζουμε ότι ο Λιβαθινός εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στις 5 Αυγούστου 2024, έντεκα μέρες πριν από τον θάνατο του ηθοποιού και θα είχε ενδιαφέρον η δημόσια έκφραση της άποψής του για τον ταλαντούχο Ήμελλο).
Ο κορυφαίος θεατρικός κριτικός, συν τοις άλλοις, Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε στα ΝΕΑ το 2000 για το υποκριτικό ταλέντο του Ήμελλου στο πιο πάνω έργο: «Η έκπληξη της παράστασης ο Δημήτρης Ήμελλος, κρατήστε αυτό το όνομα. Εκκολάπτεται ηθοποιός μεγάλων δυνατοτήτων, τερατώδους τεχνικής, αισθητικού μέτρου, με χιούμορ και γνώση της ιστορίας και της εξέλιξης των θεατρικών τύπων και μορφών…».
Η εκδήλωση του Σαββάτου ήταν σπονδυλωτή, με τη θεατρική έννοια της λέξης, δηλαδή με αυτοτελή μέρη, με εσωτερική συνοχή και συνάφεια. Έτσι, προσέγγισε με σεβασμό την προσωπικότητα του Ήμελλου σε όλες τις πτυχές και εκφάνσεις της. Δεν ήταν μικρής διάρκειας, αλλά λιτή, με την έννοια του ότι δεν μπορούσες να παραλείψεις ή να αφαιρέσεις κάτι. Γι’ αυτό δεν κούρασε το πολυπληθές κοινό και προσήλκυσε το αδιάπτωτο και άγρυπνο ενδιαφέρον του ως το τέλος.
Στην αρχή απηύθυνε χαιρετισμό ο πρόεδρος του Συλλόγου Φιλωτιτών Βασίλης Βασιλάκης, αναφερόμενος στον σπουδαίο ηθοποιό, στη σεμνότητα που τον διέκρινε και στη σύνδεσή του με τη Νάξο. Επίσης, ευχαρίστησε τους συντελεστές τής εκδήλωσης και τους παριστάμενους.
Η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Ήμελλο στο Φιλώτι είχε ως πρωτουργό τη φιλόλογο Χάιδω Μουστάκη, την οποία πλαισίωναν η Κατερίνα Πολυμενοπούλου, Δρ Μουσικολόγος, Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Φιλωτιτών και άλλα μέλη της Διοίκησης του Συλλόγου. Η Μουστάκη ήταν η κύρια ομιλήτρια και αναφέρθηκε διεξοδικά στη ζωή και το έργο τού Δημήτρη Ήμελλου, από τις ρούγες του Φιλωτιού ως τη σκηνή και τη θυμέλη. Μη ξεχνάμε πως ο Διόνυσος θεωρούνταν ο θεός του θεάτρου και ο Ήμελλος ήταν κατεξοχήν ηθοποιός του θεάτρου.
Η Πολυμενοπούλου ξεφύλλισε την επαγγελματική πορεία του Ήμελλου με την προβολή σκηνών από τις πολλαπλές και ποικίλες συμμετοχές του στη θεατρική σκηνή.
Συγκίνηση προκάλεσαν οι αφηγήσεις συναδέλφων του ηθοποιών (Κώστας Αποστολάκης, Στρατής Χατζησταματίου, που υπήρξε μαθητής του), οι οποίοι εξέθεσαν τις εμπειρίες τους από τη συνύπαρξη με τον Ήμελλο ως άνθρωπο, ηθοποιό, θεατρικό δάσκαλο. Η Σόνια Λίζα Κέντερμαν, με καταγωγή από την Ελλάδα και τη Γερμανία, επέλεξε ως πρωταγωνιστή τον Ήμελλο στην πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, τον «Ράφτη», που εμπνεύστηκε από την τελευταία οικονομική και ανθρωπιστική κρίση της χώρας μας και τις μεγάλες αλλαγές που αυτή επέφερε. Σε παρέμβασή της από το εξωτερικό (σε video wall) σκιαγράφησε την προσωπικότητα και το καλλιτεχνικό ταλέντο του Ήμελλου, καθώς και τη συνεργασία της μαζί του.
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κιτσικούδης πρόβαλε ένα απόσπασμα από ντοκιμαντέρ, που το γύρισμά του είναι εν εξελίξει, στο οποίο μετέχει και ο Ήμελλος, τον οποίο γνώρισε στον «Σασμό», ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά, που προβλήθηκε από την τηλεόραση του Alpha από τις 6 Σεπτεμβρίου 2021 μέχρι τις 8 Ιουλίου 2024 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Το ντοκιμαντέρ έχει τίτλο ΟΙ ΤΟΠΟΙ και ασχολείται με τη βοσκοσύνη και την τσαμπούνα στην Ορεινή Νάξο.
Οι απαγγελίες ποιημάτων της μάνας του Πόπης Ημέλλου- Ελευθερίου και της αδελφής του Κατερίνας, αλλά και απλών ανθρώπων (Μένιος Λιόφαγος) και η διήγηση αναμνήσεων (Στέφανος Μανιός) συγκίνησαν το ακροατήριο. Ειδικά οι σκηνές του χαιρετισμού της χαροκαμένης μάνας και της παραλαβής από τον γιο του Φοίβο πορτρέτου του ηθοποιού, σχεδιασμένου από τη φιλωτίτισσα Ειρήνη Μανιού, ενεργοποίησαν εντονότερα την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση του κοινού.
Ο φιλόλογος Αντώνης Τζιώτης πρότεινε την οργάνωση μικρών φιλολογικών συναντήσεων τέχνης, λόγου, ποίησης, θεάτρου, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, στον Καλόξυλο, στο στέκι και καταφύγιο του Ήμελλου, όπου μια εσπερίδα θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.
Το τραγούδι της Αγγελικής στο τέλος, αφιερωμένο στον αγαπημένο της αδελφό και συνοδευμένο με τις μελωδίες του πιάνου της, άγγιξε και έπαλλε τις ψυχικές χορδές όλων μας. Κι ένα κερί αναμμένο, άσβεστο, για τον αείμνηστο Δημήτρη.
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
