«Το νήμα που μας ενώνει»: Μια εικαστική διαδρομή στον Πύργο Μπαζαίου

«Το νήμα που μας ενώνει» είναι ο τίτλος της έκθεσης που θα φιλοξενηθεί στον Πύργο Μπαζαίου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου.

Οικοδέσποινα και οικοδεσπότης η Μαρία Γρηγορίου και ο Γιάννης Παπαδόπουλος αντίστοιχα. Οι δυο καλλιτέχνες θα μας υποδεχθούν στο υποβλητικό εσωτερικό του μνημείου του 17ου αιώνα στην ενδοχώρα της Νάξου, προκειμένου να μας γνωρίσουν το εικαστικό σύμπαν που δημιουργούν, σε αρμονία με το χειροποίητο κέλυφος του πύργου, αναδεικνύοντας τη διαχρονία της χειροτεχνίας και της υφαντικής παράδοσης, καθώς και τη μετεξέλιξή σε σύγχρονη εικαστική έκφραση και πράξη.

Η έκθεση – σε επιμέλεια του Μάριου Βαζαίου – πραγματοποιείται στο πλαίσιο του 25ου Φεστιβάλ Νάξου.

Με παράλληλες, σημαντικές διαδρομές και δυο τους, αλλά με καλλιτεχνική αυτονομία, εμβαθύνουν με σπουδή και γνώση στην υφαντική και χειρωνακτική τέχνη. Χρησιμοποιώντας διάφορα πρωτογενή υλικά όπως το λινό, το βαμβάκι, το μετάξι και αξιοποιώντας παραδοσιακές τεχνικές, όπως η ύφανση, οι φυτικές βαφές, η κατασκευή χειροποίητου χαρτιού, δημιουργούν αυτοτελή έργα και γλυπτικά τοπία, που αναπτύσσονται διαλεκτικά σε όλους τους χώρους του ιστορικού μνημείου.

Μιλώντας για τα έργα της η Μαρία Γρηγορίου, εξηγεί: «Με τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση στον Πύργο Μπαζαίου, θέλησα να εκφράσω την ευαισθησία του Θαλασσινού τοπίου με λιτότητα και απλότητα στην εξωτερική εμφάνιση παρ’ όλη την πολυπλοκότητα της εσωτερικής κατασκευής. Είναι μία καταγραφή καθημερινών περιπάτων σ’ αυτό το σχεδόν μονοχρωματικό τοπίο, το συνεχώς μεταβαλλόμενο, σ’ αυτό το μπλε που εμπεριέχει το Βάθος, τον Χρόνο, την Απεραντοσύνη, παρατηρώντας και μεγεθύνοντας, μικρές λεπτομέρειες της φύσης που συχνά περνούν απαρατήρητες».

Όσο για το υλικό της, μας λέει: «Δουλεύω αργά χειρωνακτικά με πρωτογενή υλικά και παλιές τεχνικές, σ’ έναν χρόνο “παρών” και απολαμβάνω συνειδητά τη διαδρομή σαν ένα ταξίδι, όχι σαν περαστικός αλλά σαν ταξιδιώτης. Τίποτα δεν είναι ακριβώς προσχεδιασμένο αλλά εικόνες του νου που προσπαθώ να πλησιάσω και ο αργαλειός μια καθαρά διαλογιστική πρακτική για την παροδική, εφήμερη φύση του στημονιού και υφαδιού της ζωής μας. Στο σώμα των έργων είναι καταγραμμένα όσα είδα και όσα μάζεψα. Φέρουν τα σημάδια τα μελανά της θάλασσας, του χρόνου, της σκουριάς, ποτισμένα αλμύρα με την ομορφιά του εφήμερου και της ατέλειας».

Από την πλευρά του ο Γιάννης Παπαδόπουλος καταπιάνεται με το κουβάρι του χρόνου και το ξετυλίγει: «Ξετυλίγοντας το κουβάρι του χρόνου ξαναβρίσκω την άκρη του νήματος. Ξεπερνώντας τους προβληματισμούς του χθες, συνεχίζω να ξετυλίγω και έρχομαι αντιμέτωπος με το σήμερα. Νέες ιδέες, νέες συνθέσεις, νέες τοποθετήσεις. Πιάνω το νήμα, έναν απλό λινό σπάγκο και υφαίνω τις σκέψεις μου με διαφάνεια. Επαναληπτικές κινήσεις, μία σχεδόν διαλογιστική πρακτική, ένα ταξίδι αναθεώρησης, επανεκτίμησης και απόρριψης του περιττού, υπενθυμίζοντας την βαθιά αίσθηση ηρεμίας του απλού και ανεπιτήδευτου».

Info
«Το νήμα που μας ενώνει»:
Πού: Πύργος Μπαζαίου (12χλμ. Οδού Χώρας Νάξου-Αγιασού)
Πότε: 10.00-17.00 εκτός Δευτέρας
Διάρκεια: Μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2025.