Ο περιφερειακός σύμβουλος θέτει ερωτήματα για τις επιπτώσεις των μεγάλων αιολικών εγκαταστάσεων, το όφελος για την τοπική κοινωνία και τη στάση των κυβερνητικών εκπροσώπων
Με άρθρο – παρέμβασή του, ο περιφερειακός σύμβουλος Μιχάλης Σέργης τοποθετείται για το ζήτημα της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στη Νάξο, με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Εστιάζει στις περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαστάσεις του θέματος, θέτει ερωτήματα για το ποιος ωφελείται από τις συγκεκριμένες επενδύσεις και ασκεί κριτική στην απουσία δημόσιας παρέμβασης από τους κυβερνητικούς βουλευτές.
Ακολουθεί το άρθρο του περιφερειακού συμβούλου Μιχάλη Σέργη:
Τα βουνά της Νάξου δεν είναι απλώς διαθέσιμες εκτάσεις για την εγκατάσταση ενεργειακών υποδομών.
Είναι το φυσικό υπόβαθρο του νησιού. Είναι οι κορυφογραμμές, οι πλαγιές, οι ρεματιές, οι ξερολιθιές, τα μονοπάτια, οι ορεινοί οικισμοί και οι χώροι στους οποίους αναπτύχθηκε επί αιώνες η ζωή και η παραγωγική δραστηριότητα των κατοίκων.
Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών μεγάλης κλίμακας δεν περιορίζεται στην τοποθέτηση κάποιων πυλώνων.
Απαιτεί συνοδά έργα, δρόμους πρόσβασης, διανοίξεις, εκσκαφές, θεμελιώσεις, δίκτυα και άλλες παρεμβάσεις που μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά το ορεινό τοπίο.
Και εδώ πρέπει να τεθεί ένα θεμελιώδες ερώτημα:
Ποιος ωφελείται και ποιος επιβαρύνεται;
Οι κάτοικοι της Νάξου είναι αυτοί που θα βλέπουν καθημερινά την αλλαγή του τοπίου.
Είναι αυτοί που θα ζουν με τις επιπτώσεις των έργων και των συνοδών υποδομών.
Είναι ο τόπος που θα υποστεί την περιβαλλοντική και αισθητική επιβάρυνση.
Ποιο είναι όμως το «όφελος» για την τοπική κοινωνία;
Δεν είναι δυνατόν να δημιουργείται η εικόνα ότι οι κάτοικοι καλούνται να παραχωρήσουν τα βουνά και το τοπίο τους, ενώ το μεγαλύτερο οικονομικό όφελος από την επένδυση κατευθύνεται σε μεγάλα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα.
Τα βουνά της Νάξου δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως ένα ακόμη επενδυτικό πεδίο χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας.
Η Νάξος δεν μπορεί να πληρώνει το περιβαλλοντικό τίμημα για ένα όφελος που δεν επιστρέφει ουσιαστικά στη Νάξο.
Η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να γίνει με κοινωνική δικαιοσύνη, περιβαλλοντική προστασία και σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες.
Δεν μπορεί η έννοια της «πράσινης ανάπτυξης» να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την υποβάθμιση ευαίσθητων φυσικών περιοχών.
Και απέναντι σε όλα αυτά, πού είναι οι κυβερνητικοί βουλευτές;
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενοχλητικό ερώτημα.
Πού είναι οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι του τόπου;
Πού είναι η δημόσια τοποθέτησή τους; Πού είναι η διεκδίκηση για τη Νάξο; Πού είναι η πολιτική πίεση; Πού είναι η απαίτηση να ακουστεί η τοπική κοινωνία πριν ληφθούν αποφάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το φυσικό κεφάλαιο του νησιού για δεκαετίες;
Η σιωπή, σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, δεν μπορεί να βαφτίζεται υπευθυνότητα.
Η απουσία δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ουδετερότητα. Και η πολιτική αδράνεια δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση όταν διακυβεύεται το μέλλον του τόπου.
Όταν η Νάξος βρίσκεται μπροστά σε αποφάσεις που μπορεί να αλλάξουν οριστικά το τοπίο της, η σιωπή των εκπροσώπων της στην βουλή είναι πολιτικά εκκωφαντική.
Η Νάξος έχει ήδη ένα σημαντικό πλεονέκτημα: το φυσικό και πολιτιστικό της κεφάλαιο.
Αυτό το κεφάλαιο είναι που στηρίζει την τοπική οικονομία, τον τουρισμό, την αγροτική παραγωγή και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Αν αλλοιώθεί ανεπανόρθωτα το τοπίο, δεν μπορούμε αύριο να το επαναφέρουμε!
Το ζήτημα δεν είναι αν θέλουμε ή δεν θέλουμε καθαρή ενέργεια.
Το ζήτημα είναι πού, πώς, από ποιον και προς όφελος ποιου παράγεται αυτή η ενέργεια.
Δεν μπορεί η προστασία του κλίματος να σημαίνει την καταστροφή του τοπίου.
Δεν μπορεί η «πράσινη ανάπτυξη» να σημαίνει ότι οι τοπικές κοινωνίες αναλαμβάνουν το περιβαλλοντικό κόστος ενώ τα οικονομικά οφέλη συγκεντρώνονται κυρίως σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.
Και δεν μπορεί η Νάξος να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένας χώρος στον οποίο μπορούν να εγκατασταθούν ενεργειακές υποδομές επειδή διαθέτει τον απαιτούμενο φυσικό πόρο.
Η Νάξος έχει δικαίωμα στην ανάπτυξη, αλλά έχει και δικαίωμα στην προστασία του τόπου της.
Τα βουνά μας δεν είναι εμπόρευμα.
Το τοπίο μας δεν είναι αναλώσιμο.
Και το μέλλον του τόπου μας δεν μπορεί να αποφασίζεται χωρίς τους ανθρώπους που ζουν εδώ.
Η απόφαση αφορά το μέλλον των νησιών μας
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ερήμην των κατοίκων.
Και δεν μπορεί να δοθεί με το επιχείρημα ότι «έτσι επιβάλλει η ενεργειακή μετάβαση».
Η ενεργειακή μετάβαση δεν πρέπει να γίνει σε βάρος της Νάξου. Πρέπει να γίνει με σεβασμό στη Νάξο.
Γιατί η Νάξος δεν είναι απλώς μια έκταση πάνω στον χάρτη.
Δεν είναι ένα επενδυτικό οικόπεδο.
Δεν είναι ένας χώρος διαθέσιμος προς εκμετάλλευση.
Είναι ένας ζωντανός τόπος, με ιστορία, φυσικό πλούτο, ανθρώπους και μέλλον.
Και αυτό το μέλλον αξίζει να το προστατεύσουμε.
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
