Υπάρχουν νησιά που τα ξέρεις καλοκαίρι, από τις παραλίες, τα μπαρ, τα σκάφη. Η Νάξος, παίζει δυνατά το καλοκαίρι, αλλά το Πάσχα είναι εξίσου μοναδικό. Τότε που τα χωριά ζωντανεύουν με έθιμα που δεν έχουν αλλάξει από γενιά σε γενιά και που δύσκολα τα βρίσκεις γραμμένα κάπου.
Κούνιες στα σοκάκια της Κωμιακής
Τη Δευτέρα του Πάσχα, στην Κωμιακή, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού, καλά κρυμμένη από τα τουριστικά ρεύματα, συμβαίνει κάτι που δύσκολα το φαντάζεσαι. Οι νέοι του χωριού στήνουν αυτοσχέδιες κούνιες ανάμεσα στα σπίτια, κουνούν τα κορίτσια και απαγγέλλουν αυτοσχέδιους στίχους. Το έθιμο έχει κάτι από παλιά, από την εποχή που η διασκέδαση δεν χρειαζόταν οθόνη ή σύνδεση. Απλά ένα σχοινί, δύο δέντρα ή δύο τοίχοι, και πολλή καλή διάθεση.
Λαζαράκια, ρακή και μια εκκλησία από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια
Πιο νότια, κοντά στο χωριό Μονή, βρίσκεται η Παναγία Δροσιανή, μια βυζαντινή, πρωτοχριστιανική εκκλησία που χρονολογείται, σύμφωνα με την παράδοση, από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Εδώ, κάθε Μεγάλη Παρασκευή, ζωντανεύει ένα έθιμο που αντέχει αιώνες. Λένε ότι παλιά οι καλόγριες της Μονής ζύμωναν ψωμιά σε σχήμα ανθρώπου ή στενόμακρες φραντζόλες με σταφίδες και καρύδια και τα μοίραζαν στους πιστούς. Σήμερα ο φούρνος του χωριού κρατά ζωντανή αυτή τη συνήθεια: αρτίδια με ξηρούς καρπούς ευλογούνται μετά την Αποκαθήλωση και μοιράζονται στους προσκυνητές μαζί με ρακή. Μεγάλη Παρασκευή, αυστηρή νηστεία, ψωμί και ρακή.
Φωτιές από καλάμια στις Εγγαρές
Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, στο χωριό των Εγγαρών, η περιφορά του Επιταφίου έχει τη δική της ξεχωριστή σκηνοθεσία. Καθώς η πομπή περνά, οι νέοι έχουν στήσει σε συγκεκριμένα σημεία μεγάλες δέσμες από καλάμια. Τη στιγμή που πλησιάζει ο Επιτάφιος, τα ανάβουν. Οι φλόγες ανεβαίνουν ψηλά, το φως πέφτει πάνω στον κόσμο που ακολουθεί σιωπηλά, και η Μεγάλη Παρασκευή αποκτά μια τελετουργική ατμόσφαιρα που καμία στημένη παραγωγή δεν θα μπορούσε να αναπαράγει.
Το πατούδο και οι παραλλαγές του
Η Κυριακή του Πάσχα στη Νάξο σημαίνει, πάνω απ’ όλα, πάτουδο. Γεμιστό κατσικάκι με ρύζι, σέσκουλα, φρέσκο κρεμμύδι και μάραθο, ένα πιάτο που μυρίζει χώμα και ανοιξιάτικο χορτάρι. Όμως κάθε χωριό έχει τη δική του εκδοχή. Στην Απείρανθο, ρίχνουν σταφίδες στη γέμιση, δίνοντάς της μια γλυκόξινη νότα. Στο Φιλώτι προσθέτουν ψιλοκομμένα εντόσθια. Μικρές αποκλίσεις που λένε πολλά για το πώς κάθε κοινότητα έχει διαμορφώσει τη δική της σχέση με το ίδιο πιάτο.
Γιατί να πας Πάσχα
Η Νάξος δεν έχει ανάγκη από το Πάσχα για να δείξει τι αξίζει. Έχει τη Χώρα με την Πορτάρα, την Απείρανθο με τα μαρμαρόστρωτα σοκάκια, τις παραλίες που ακόμα και άδειες είναι εντυπωσιακές. Αλλά το Πάσχα είναι η εποχή που το νησί δεν παίζει ρόλο για τους επισκέπτες. Τα χωριά γιορτάζουν για τον εαυτό τους, τα έθιμα γίνονται επειδή έτσι γίνονταν πάντα, και ο επισκέπτης όπου τυχαία βρεθεί εκεί νιώθει ότι παρακολουθεί κάτι αληθινό. Αυτό, στις μέρες μας, είναι σπάνιο.
Πηγή: tornosnews.gr
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
