Η Κωμιακή και η Νάξος αποχαιρετούν τον Νικηφόρο Αλιμπέρτη, έναν άνθρωπο της ποίησης, της προσφοράς και της καλοσύνης
Θλίψη σκόρπισε στην Κωμιακή και γενικότερα στη Νάξο η είδηση του θανάτου του Νικηφόρου Αλιμπέρτη, ενός ανθρώπου αγαπητού στον τόπο του, με βαθιά σχέση με τη γη, την ποίηση και την παράδοση.
Ο Νικηφόρος Αλιμπέρτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωμιακή και από μικρός συνδέθηκε με τη ζωή της υπαίθρου και τα κτήματα της οικογένειάς του στην περιοχή της Αγιάς και στου Ροπιάτη. Σε νεαρή ηλικία έφυγε για την Αθήνα, όπου εργάστηκε στην οικοδομή και αργότερα δημιούργησε δικό του συνεργείο ως εργολάβος ελαιοχρωματιστής.
Μετά τη συνταξιοδότησή του επέστρεψε μόνιμα στη Νάξο και εγκαταστάθηκε στον Απόλλωνα, κοντά στα αγαπημένα του μέρη και στα κτήματα που φρόντιζε καθημερινά με ιδιαίτερη αγάπη. Άνθρωπος ήρεμος, πράος, ευαίσθητος και με χιούμορ, ξεχώριζε για την καλή του καρδιά και τη βαθιά σκέψη του.
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή του είχε η ποίηση. Από τη δεκαετία του ’90 ασχολήθηκε ενεργά με τη συγγραφή ποιημάτων, εκδίδοντας το βιβλίο «Ανταύγειες» το 1992. Το 2008, στο επιστημονικό συνέδριο «Η Νάξος δια μέσου των αιώνων», που πραγματοποιήθηκε στην Κωμιακή, τιμήθηκε ως «ο ποιητής της Κωμιακής».
Παράλληλα, άφησε το δικό του αποτύπωμα και με πράξεις προσφοράς στον τόπο, καθώς είχε παραχωρήσει ιδιόκτητο χώρο στην περιοχή της Αγιάς για την κατασκευή δεξαμενής υδροδότησης, συμβάλλοντας στην αναβάθμιση της περιοχής.
Ο Νικηφόρος Αλιμπέρτης απέκτησε τρεις γιους και εγγόνια, δημιουργώντας μια αγαπημένη οικογένεια, για την οποία μιλούσε πάντα με περηφάνια και αγάπη.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στις 12:00 το μεσημέρι, στον Απόλλωνα Νάξου.
*(κεντρική φωτογραφία από το αρχείο του Νικολάου Δημ. Χατζόπουλου)
Ένας τελευταίος αποχαιρετισμός μέσα από τους στίχους του
Μες στο σοκάκι που περνούσαμε τα βράδια
ξυπόλυτοι τις πιο πολλές φορές,
γεμίζαμε τα ζωντανά με χάδια
κι’ εκείνα μας εκάνανε χαρές.
Μια κάμαρα ήτανε το σπίτι όλο,
τη χώριζε ένα βόρτο μισερό,
στην παραστιά τ’ αλάτι με το βόλο
και δίπλα ο ντραχάς, το φυσερό.
Σε μια γωνιά στημένη σαν παντιέρα,
γεμάτη από αμέτρητες κλωστές,
κρεβαταριά που φαίνει κάθε μέρα
και κάνει κουρελούδες ριγωτές.
Το πάτωμά του ήταν από χώμα
κι’ η στέγη με δοκάρια απ’ αγριλιές
και με τον κύλιντρο κυλούσαμε το δώμα,
για να μην στάζει μόλις πιάσουν οι βροχές.
Τα στρώματα από άχυρο κριθάρι
και τα κρεβάτια στριφοδένια αψηλά,
στη στέγη εκρεμόταν το κοκάρι
κι η πόρτα στο πουντί που δε σφαλά.
Σαν έπιανε ο Εργαίος, κατσιφόρα,
σαν ήτανε βοριάς είχε καπνό,
κι από παντού το έδερνε η μπόρα,
τι μου θυμίζει, τι, πως το πονώ!…
Το naxostimes.gr εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.
Νικηφόρε, θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη…
Ο Γιώργος Κρητικός από την Κωμιακή αποχαιρετά με το δικό του τρόπο το Νικηφόρο Αλιμπέρτη
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
