Σατιρικά κάλαντα Νάξου με χιούμορ και ευχές για τη νέα χρονιά
Τα κάλαντα θα σας σε πω
Γιατί πολύ σας αγαπώ
Το έθιμο επιβάλλει
Να τα ψάλλουμε και πάλι.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Ψηλή μου δενδρολιβανιά
Ποιος, ποιος θα σε ποτίσει
Που εστέρεψε κι η βρύση!
Το …Φράγμα στο Τσικαλαριό
Ακόμα είν’ στο …μαερειό
Τάξε στον… Αι Βασίλη
Καμιά πιτυλιά να στείλει.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Θα πω από τούτη τη γωνιά
Σ’ όλους τους άρχοντές μας
Που φαιδρύνουν τις γιορτές μας!
Θα ξεκινήσω απ’ τον Λιανό
Τέτοιο λεβέντη και τρανό
Δεν θά βρεις μεσ’ τη Νάξο
Θα το πω και ας πλαντάξω.
Σας τό ΄πενε ορθά κοφτά
Εάν δεν έχετε λεφτά
Τα …τέλη θα σας στείλει
Με τον Άγιο Βασίλη.
Είναι πολύ σημαντικό
Να το ακούσετε κι αυτό
Γιατί είναι ο δήμαρχός μας
Η φωνή και ο αχός μας.
Χρόνια πολλά στους αφανείς
Κι αυτό για λόγους προφανείς
Και στο επιτελείο
Ας ανοίξει ένα βιβλίο.
Στον πρόεδρο καλή χρονιά
Εύχομαι δίχως τσιγκουνιά
Το πρόβλημα να λύνει
Κι ανεξάρτητος να μείνει.
Τώρα που ένα στο νομό
Τα ΚΤΕΛ θα έχουνε σταθμό
Θά βρει ο Μπέης χρόνο
Ία τση Δρυμαλιάς τον πόνο.
Στον Μαυρομμάτη θε να πω
Ότι μ’ αρέσει α προπό
Έτσι να συνεχίζει
Τη Μουστάκη να εκνευρίζει.
Χαίρομαι για τον Παντελιά
Πού ΄χε του τάφου …εμιλιά
Μα τώρα προβοκάρει
Είν’ αλλού το παλικάρι.
Βάλανε και τον Κατσαρά
Να μας αλλάξει τα …νερά
Κι έμπηξε και άλλη πρόκα
Στου λαού τα μύρια μπλόκα.
Χαράτσι… ανταποδοτικό
Έβαλε νέο τ’ αφεντικό
Βάφτισαν το κρέας ψάρι
Όλοι οι Καλικατζάροι.
Και τα περιουσιακά
Του Δήμου πάνε τραγικά
Με το Βαθρακοκοίλη
Πάντα ο Δήμος θα οφείλει.
Στο Γίγαντα χρόνια πολλά
Π’ αλλάζει εύκολα μυαλά
Τ’ αδέσποτα με Σέργη
Βρήκανε τα έρμα στέγη.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Από τη νέα τη φουρνιά
Θα πω στο Βιτζηλαίο
Όσο κι αν τα παραλέω.
Χρόνια πολλά στο Φλεριανό
Είναι παιδί κι αυτό τρανό
Μας άλλαξε με ιδρώτα
Του πολιτισμού τα …φώτα.
Δεν έφερε τον Αργυρό
Κι αυτό δεν του το συγχωρώ
Όμως τον είδα ντούρο
Να φυλά βάρδιες στον Κούρο.
Αρχιμηνιά, καλή χρονιά
Στο Στέλιο που ΄ναι στη γωνιά
Μιλάει μετρημένα
Κι έτσι είν’ όλα λεειμένα.
Τον σχοινουσσιώτη Νομικό
Δεν θέλω να τον αδικώ
Ζεστή θέλει θεσούλα
Κι όλα τα περνά στη ζούλα.
Μικροί μέσ’ τα μικρά νησιά
Μονάχοι με τη ξεγνοιασιά
Ενός απλού χομπίστα
Κι όλα πάνε πρίμα βίστα.
Τον θέλω πιο μαχητικό
Για ένα θρασύ, αλαζονικό
Γι’ αυτό στον Λεονάρδο
Πολλά έχω να προσάδω.
Έχει καλή αρματωσά.
Και δείχνει ότι δε μασά
Να΄ναι πολλά τα έτη
Στον Μανώλη Πολυκρέτη.
Κι η Κατερίνα …σχολιανά
Και όχι μόνο γιορτινά
Να ψέλνει στο γκουβέρνο
Και εγώ να σιγοψέλνω.
Τι λέει ο Πλάτωνας γι’ αυτό
Πάντα Γρυλλάκη θα ρωτώ
Που ξέρει από αρχαίους
Και τους θεωρεί σπουδαίους.
Χρόνια πολλά και στον Κορρέ
Που του την πέφτει το καρέ
Που έχει άλλους δρόμους
Του Λιανού τους γκρίζους κόσμους.
Δεν άλλαξε ο Μανωλιός
Μα ΄υτός ο χρόνος θάν’ αλλιώς
Κι ας λέμε όλο τα ίδια
Στου ονείρου τα ταξίδια.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Κι ας ζούμε μέσ’ την καταχνιά
Με αισιοδοξία
Ας τη δούμε τη Ναξία.
Και από «έξυπνο νησί»
Να γίνει πάραυτα ΑΙ
Τότε κι εγώ θ’ αλλάξω
Μέσ’ την αφαλατωμένη Νάξο.
Συρματοπλέγματα να βγουν
Απ’ τα μυαλά που οδηγούν
Μην έχουμε άλλα άχου
Από το νησί του Βάκχου.
Στέλνω παντού ζεστές ευχές
Χρειάζονται και προσευχές.
Κάποτε να΄ ναι πρίμος
Και ο εδικός μας Δήμος
Κι ο αέρας να’ ναι πρύμος!
Κούρος ο Καλαντιστής
