Ο βουλευτής Κυκλάδων της ΝΔ υπερασπίζεται τη νόμιμη λειτουργία του επαγγέλματος των ημιονηγών, απορρίπτει την αυτοδικία και τονίζει ότι η παράδοση μπορεί να συνυπάρξει με την αυστηρή προστασία των ζώων
Παρέμβαση στη δημόσια συζήτηση γύρω από τη χρήση ιπποειδών στη Σαντορίνη πραγματοποιεί ο βουλευτής Κυκλάδων της Νέας Δημοκρατίας Μάρκος Καφούρος.
Ο κ. Καφούρος υποστηρίζει ότι η ευζωία και η προστασία των ζώων αποτελούν αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση, τονίζει όμως ότι οι ημιονηγοί δεν μπορούν να παρουσιάζονται συλλήβδην ως κακοποιητές ούτε οι οργανώσεις να υποκαθιστούν την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές.
Παράλληλα, ζητά αυστηρούς ελέγχους και εφαρμογή της νομοθεσίας, καταδικάζει κάθε μορφή βίας και υποστηρίζει ότι η παράδοση των αγωγιατών μπορεί να συνυπάρξει με τη σύγχρονη προστασία των ζώων.
Ακολουθεί ολόκληρη η παρέμβαση του Μάρκου Καφούρου:
Η συζήτηση για τα ιπποειδή της Σαντορίνης έχει πλέον ξεφύγει από το πεδίο της καλόπιστης συζήτησης για την ευζωία των ζώων και έχει μετατραπεί σε μια ευρύτερη σύγκρουση γύρω από το ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το τι είναι νόμιμο, τι είναι παράνομο και ποια δραστηριότητα πρέπει να συνεχιστεί ή να καταργηθεί.
Και εδώ χρειάζεται να ειπωθούν ορισμένα πράγματα με καθαρότητα:
1. Η νομιμότητα δεν καθορίζεται από τις οργανώσεις.
Η χρήση ιπποειδών στη Σαντορίνη δεν είναι μια δραστηριότητα που υπάρχει σε κάποιο νομικό κενό.
Ο Δήμος Θήρας έχει θεσπίσει ειδικό κανονιστικό πλαίσιο για τα «αγοραία επιβατηγά ζώα», με προβλέψεις για άδεια κυκλοφορίας του ζώου, άδεια ικανότητας ημιονηγού, κτηνιατρική καταλληλότητα, κανόνες λειτουργίας, μεταχείρισης και ασφάλειας.
Δεν πρόκειται, επομένως, για μια δραστηριότητα που η Διοίκηση απλώς «ανέχεται», πρόκειται για δραστηριότητα που έχει αποτελέσει αντικείμενο ειδικής ρύθμισης και ελέγχου.
Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να αμφισβητεί ότι τα ιπποειδή πρέπει να προστατεύονται, άλλωστε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων διατηρεί ειδικό θεσμικό πλαίσιο για την «Προστασία των Ιπποειδών Εργασίας» που ακόμη και το 2026 εξέδωσε επικαιροποίηση.
Η κακομεταχείριση, η εξάντληση, η παράνομη εργασία, η έλλειψη νερού, σκιάς, κατάλληλης φροντίδας ή κτηνιατρικής προστασίας ελέγχονται και, όπου διαπιστώνονται παραβάσεις, επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις, άλλωστε η νομιμότητα κρίνεται από το Σύνταγμα, τους νόμους, τις κανονιστικές πράξεις και τις αρμόδιες αρχές και σε καμία περίπτωση από τις ανακοινώσεις μιας οργάνωσης.
2. Η ευζωία των ζώων είναι υποχρέωση, όποιος θεωρεί ότι υπάρχει παράβαση, να προσφύγει στις αρχές, όμως η γενική απαγόρευση είναι άλλη υπόθεση.
Εάν μια φιλοζωική οργάνωση διαθέτει συγκεκριμένα στοιχεία ότι ένα ζώο κακοποιείται, ότι παραβιάζεται η νομοθεσία ή ότι ένας συγκεκριμένος επαγγελματίας παρανομεί, έχει κάθε δικαίωμα —και θα έλεγα και υποχρέωση— να τα καταθέσει στις αρμόδιες αρχές. Αυτό είναι το κράτος δικαίου. Δεν είναι όμως κράτος δικαίου να αποφασίζει ένας ιδιώτης ότι μια νόμιμα ρυθμιζόμενη επαγγελματική δραστηριότητα είναι «παράνομη» επειδή διαφωνεί ιδεολογικά με την ύπαρξή της και, στη συνέχεια, να επιχειρεί να την εμποδίσει στην πράξη.
3. Άλλο η διαμαρτυρία και άλλο η παρεμπόδιση. Άλλο η καταγγελία και άλλο η αυτοδικία. Άλλο η πολιτική διεκδίκηση μιας αλλαγής του νόμου και άλλο η αυθαίρετη εφαρμογή ενός νόμου που δεν υπάρχει.
Ασφαλώς και οι οργανώσεις έχουν δικαίωμα να απευθύνονται στην κυβέρνηση, να στέλνουν επιστολές στον Πρωθυπουργό, να ζητούν αλλαγή της νομοθεσίας, να συγκεντρώνουν υπογραφές και να ασκούν δημόσια πίεση, για την πλήρη κατάργηση της χρήσης γαϊδουριών και μουλαριών στις τουριστικές μεταφορές στη Σαντορίνη και σε άλλα νησιά, καθώς είναι μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας. Αυτό είναι πολιτική και θεσμική πίεση. Είναι lobbying με την ευρεία έννοια του όρου και είναι απολύτως θεμιτό, εφόσον γίνεται με νόμιμα μέσα.
Όμως η Δημοκρατία έχει μια κρίσιμη προϋπόθεση: Το lobbying είναι θεμιτό, αλλά η υποκατάσταση της Πολιτείας σε καμία περίπτωση δεν είναι ανεκτή!
4. Το lobbying δεν είναι νομοθέτηση.
Μια οργάνωση μπορεί να ζητήσει από την κυβέρνηση να απαγορεύσει μια δραστηριότητα, δεν μπορεί όμως να παρουσιάζει ως ήδη απαγορευμένη μια δραστηριότητα επειδή η ίδια επιθυμεί να απαγορευθεί.
Είναι άλλο να «Ζητούμε να αλλάξει ο νόμος και να απαγορευτεί η συγκεκριμένη δραστηριότητα», και άλλο να λέγεται ότι «Η δραστηριότητα είναι παράνομη και οι άνθρωποι που την ασκούν παρανομούν».
Η παρανομία προϋποθέτει συγκεκριμένη νομική βάση και συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και δεν μπορεί απόδειξη της παρανομίας να αποτελεί το σύνθημα.
5. Οι ημιονηγοί δεν μπορούν να μετατρέπονται συλλήβδην σε «κακοποιητές».
Η συλλήβδην δημόσια παρουσίαση ενός επαγγελματικού κλάδου ως ανθρώπων που «κακοποιούν ζώα» δεν μπορεί να υποκαθιστά την εξατομικευμένη διαπίστωση μιας παράβασης. Εάν υπάρχει συγκεκριμένος άνθρωπος που κακοποιεί ζώο, να ελεγχθεί και να τιμωρηθεί. Εάν υπάρχει συγκεκριμένο περιστατικό, να διερευνηθεί. Εάν υπάρχει συγκεκριμένη παράβαση, να αποδειχθεί.
Αλλά δεν μπορεί να μετατρέπεται μια ολόκληρη επαγγελματική ομάδα σε συλλογικό κατηγορούμενο χωρίς εξατομίκευση και αποδείξεις.
Οι ημιονηγοί δεν είναι ένα απρόσωπο σύμβολο, είναι άνθρωποι που εργάζονται και για πολλούς από αυτούς η δραστηριότητα αυτή αποτελεί επάγγελμα, οικογενειακή παράδοση και μέρος της οικονομικής ζωής της Σαντορίνης.
6. Οι αγωγιάτες και τα ιπποειδή είναι κομμάτι της Σαντορίνης.
Η Σαντορίνη δεν δημιουργήθηκε ως τουριστικός προορισμός μέσα σε λίγες δεκαετίες, η ιστορία του νησιού είναι συνδεδεμένη με τα ζώα εργασίας, τους αγωγιάτες, τις μεταφορές, τα μονοπάτια, τα λιμάνια και την καθημερινή ζωή των κατοίκων.
Τα ιπποειδή αποτέλεσαν επί δεκαετίες μέρος αυτής της πραγματικότητας, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η παράδοση είναι υπεράνω του νόμου. Σημαίνει όμως ότι η παράδοση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αυτομάτως ως ντροπή ή ως τεκμήριο κακοποίησης.
Η σύγχρονη Σαντορίνη μπορεί να συνδυάζει παράδοση και σύγχρονη ευζωία, μπορεί να έχει αυστηρούς κανόνες, μπορεί να έχει ελέγχους.
Μπορεί να απαιτεί κατάλληλα ζώα, κατάλληλες συνθήκες εργασίας, νερό, σκιά, ανάπαυση, κτηνιατρική φροντίδα και περιορισμούς στις ακραίες θερμοκρασίες.
Αυτό είναι πρόοδος.
7. Η Ελλάδα δεν πρέπει να διοικείται με ψηφίσματα οργανώσεων!
Η ελληνική Πολιτεία έχει συνταγματικές και διοικητικές διαδικασίες, όπου οι οργανώσεις μπορούν να εισηγούνται, οι πολίτες να διαμαρτύρονται, οι επιστήμονες να γνωμοδοτούν, οι επαγγελματίες να καταθέτουν τις απόψεις τους και οι δήμοι να προτείνουν ρυθμίσεις. Ωστόσο οι υπουργοί και η Βουλή αποφασίζουν μέσα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους.
Αυτός είναι ο θεσμικός δρόμος, δεν μπορεί η Διοίκηση να εγκαταλείπει την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και των επιστημονικών δεδομένων επειδή μια διεθνής ή εγχώρια οργάνωση ασκεί μεγαλύτερη επικοινωνιακή πίεση, ούτε επειδή ένα αίτημα συνοδεύεται από χιλιάδες ή δεκάδες χιλιάδες υπογραφές.
8. Κανένας σκοπός δεν νομιμοποιεί τη βία.
Ούτε η προστασία των ζώων, ούτε η προστασία του επαγγέλματος, ούτε η προστασία της τουριστικής εικόνας της Σαντορίνης, μπορούν ως αιτιολογία να νομιμοποιούν φαινόμενα βίας, τα οποία πρέπει να καταδικάζονται απερίφραστα!
9. Η Σαντορίνη δεν χρειάζεται ούτε συγκάλυψη ούτε διαπόμπευση.
Χρειάζεται κάτι πολύ πιο απλό Νόμο, Έλεγχο, Ευζωία, Διαφάνεια, Ισότητα και Σεβασμό.
Αν κάποιος παρανομεί να τιμωρείται!
Αν κάποιος παρεμποδίζει παράνομα την εργασία άλλου να ελέγχεται και αυτός από τις αρχές!
Αν κάποιος συκοφαντεί έναν άνθρωπο ή έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο, να εφαρμόζονται οι κανόνες δικαίου.
Χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς εκφοβισμό και αυτοδικία, χωρίς τη μετατροπή μιας πολιτικής άποψης σε δήθεν ισχύοντα νόμο.
Οι αγωγιάτες και τα ιπποειδή είναι κομμάτι της παλιάς και της σημερινής Σαντορίνης.
Η πρόκληση δεν είναι να διαγράψουμε αυτή την ιστορία.
Η πρόκληση είναι να αποδείξουμε ότι η παράδοση μπορεί να συνυπάρξει με την αυστηρή σύγχρονη προστασία των ζώων.
Και αυτό δεν θα το αποφασίσει καμία οργάνωση, θα το αποφασίσει η ελληνική Πολιτεία, με βάση τον νόμο, τα πραγματικά στοιχεία και το δημόσιο συμφέρον.
Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
