Αλέξανδρος Λογιότατος: Η άγνωστη ιστορία της «Λύρας Νάξου» – Από τους 1.200 στους 500 τόνους

Ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της «Μάρμαρα Νάξου» αποκαλύπτει πώς γεννήθηκε το εγχείρημα πριν από τρία χρόνια – Η πρώτη αποτυχημένη εξόρυξη, το ταξίδι μέσω Ολλανδίας προς τη Βασιλεία, η μυστικότητα γύρω από τον παραγγελιοδότη και τα Guinness

Ένας ενιαίος όγκος ναξιακού μαρμάρου που έφτανε περίπου τους 1.200 τόνους, ίσως και περισσότερο. Μια πρώτη προσπάθεια εξόρυξης που δεν πέτυχε. Μια δεύτερη που κατάφερε το εξαιρετικά δύσκολο: να αποσπάσει τον τεράστιο όγκο χωρίς να καταστραφεί. Και σχεδόν τρία χρόνια δουλειάς μέχρι να πάρει μορφή ένα μονολιθικό γλυπτό περίπου 500 τόνων, το οποίο τώρα εγκαταλείπει τη Νάξο για ένα εξίσου εντυπωσιακό ταξίδι προς την κεντρική Ευρώπη.

Είναι η «Λύρα Νάξου», το έργο του καλλιτέχνη Tobias Ballaty, που δημιουργήθηκε στο λατομείο της εταιρείας «Μάρμαρα Νάξου» και τις τελευταίες ημέρες έχει στρέψει πάνω του το ενδιαφέρον πολύ πέρα από τα όρια του νησιού.

Ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της «Μάρμαρα Νάξου» Αλέξανδρος Λογιότατος, μιλώντας στον Aegean Voice 107,5 και την Πόπη Αλιμπέρτη, ξετύλιξε την ιστορία του εγχειρήματος από την πρώτη ιδέα μέχρι τη σημερινή, εξαιρετικά απαιτητική επιχείρηση μεταφοράς.

Αποκάλυψε παράλληλα ότι η ιστορία δεν τελειώνει όταν η «Λύρα Νάξου» φύγει από το νησί. Το γλυπτό θα μεταφερθεί αρχικά στην Ολλανδία και από εκεί θα συνεχίσει μέσω ποτάμιου δικτύου προς τη Βασιλεία της Ελβετίας, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη τόσο η καταγραφή ολόκληρου του εγχειρήματος για ντοκιμαντέρ όσο και η συγκέντρωση στοιχείων στο πλαίσιο διαδικασίας για πιθανή ένταξη στα Guinness World Records.

Όλα ξεκίνησαν από ένα μικρότερο κομμάτι μαρμάρου Νάξου

Η αρχή της ιστορίας βρίσκεται περίπου τρία χρόνια πίσω. Όπως εξήγησε ο Αλέξανδρος Λογιότατος, ο Tobias Ballaty είχε ήδη προμηθευτεί από την εταιρεία ένα μικρότερο κομμάτι μαρμάρου Νάξου, το οποίο χρησιμοποίησε σε έργο του.

Η εμπειρία του με το συγκεκριμένο υλικό ήταν εκείνη που γέννησε την ιδέα για κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Όταν ο καλλιτέχνης παρουσίασε το σχέδιό του, άρχισε η μελέτη για το εάν ήταν εφικτό να αποσπαστεί από το βουνό ένας ενιαίος όγκος τέτοιων διαστάσεων. Στην προσπάθεια συμμετείχαν το τεχνικό προσωπικό και Ναξιώτες τεχνίτες, ενώ ιδιαίτερα με το τεχνικό σκέλος ασχολήθηκε, όπως ανέφερε ο ίδιος, και ο γιος του, ο οποίος είναι μηχανικός.

Η πρώτη απόπειρα δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. «Αποπειραθήκαμε την πρώτη φορά, δεν το πετύχαμε. Τη δεύτερη όμως το πετύχαμε», ανέφερε ο Αλέξανδρος Λογιότατος.

Από τους περίπου 1.200 στους 500 τόνους

Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της επιχείρησης.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στη συνέντευξη ο πρόεδρος της «Μάρμαρα Νάξου», ο αρχικός όγκος είχε διαστάσεις περίπου 17x7x7 μέτρα, ενώ το βάρος του υπολογιζόταν περίπου στους 1.200 τόνους ή και περισσότερο.

Με την επεξεργασία που πραγματοποιήθηκε στο λατομείο αφαιρέθηκε το υλικό που δεν ήταν απαραίτητο να μεταφερθεί και το έργο έφτασε περίπου στα 12x6x6 μέτρα, με βάρος της τάξης των 500 τόνων.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα, πάντως, δεν είναι απολύτως η τελική μορφή της «Λύρας Νάξου». Όπως εξήγησε ο κ. Λογιότατος, το έργο έχει, κατά την τεχνική ορολογία, «ξεχοντριστεί», έχει αφαιρεθεί δηλαδή μεγάλο μέρος του περιττού μαρμάρου, ενώ η τελική επεξεργασία θα γίνει στον προορισμό του.

Ο ίδιος αποκάλυψε μάλιστα ότι ο καλλιτέχνης έχει ήδη δημιουργήσει ένα μικρότερο έργο, το οποίο δώρισε στον Κινίδαρο, το πρόπλασμα της «Λύρας Νάξου», του οποίου τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη στο χωριό.

Γιατί μάρμαρο Νάξου

Για τον Αλέξανδρο Λογιότατο, η επιλογή του υλικού δεν είναι τυχαία. Έχοντας, όπως είπε, 42 χρόνια ενασχόλησης με το μάρμαρο της Νάξου, αναφέρθηκε στη φωτεινότητά του, στη μικρή απορροφητικότητα και στην ανθεκτικότητά του στις καιρικές συνθήκες, αλλά και στις ιδιότητες που, κατά τον ίδιο, το καθιστούν ιδιαίτερα κατάλληλο για τη γλυπτική.

Ο ίδιος χαρακτήρισε το ναξιακό μάρμαρο ένα από τα καλύτερα στον κόσμο, συνδέοντας το σημερινό εγχείρημα με τη μακρά παράδοση της Νάξου στη λατόμευση και τη μαρμαροτεχνία.

Στάθηκε, ωστόσο, και στην ανάγκη μεγαλύτερης στήριξης και προβολής του κλάδου, υποστηρίζοντας ότι τα ελληνικά ορυκτά και συνολικά ο πρωτογενής τομέας δεν έχουν την υποστήριξη που θα έπρεπε.

Και μετά την εξόρυξη, η δεύτερη μεγάλη πρόκληση: η μεταφορά

Η δημιουργία του γλυπτού ήταν μόνο η πρώτη δύσκολη επιχείρηση. Η δεύτερη βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη. Πώς μετακινείς περίπου 500 τόνους μαρμάρου από ένα λατομείο της ορεινής Νάξου μέχρι το λιμάνι; Το τμήμα της μεταφοράς εκτός λατομείου έχει αναλάβει, σύμφωνα με τον κ. Λογιότατο, εξειδικευμένη εταιρεία βαρέων μεταφορών.

Για την επιχείρηση έχει φτάσει στη Νάξο ειδικό δωδεκαξονικό αυτοκινούμενο όχημα, το οποίο, όπως ανέφερε, ζυγίζει από μόνο του περίπου 107 με 108 τόνους.  Ένα από τα σημεία που απαιτούν ιδιαίτερη αντιμετώπιση βρίσκεται στο Κουρουνοχώρι, όπου προβλέπονται παρεμβάσεις σε στροφή της διαδρομής.

Ο Αλέξανδρος Λογιότατος απέφυγε, πάντως, να «δέσει» τη μεταφορά με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, επισημαίνοντας ότι σε ένα εγχείρημα τέτοιας κλίμακας μπορεί να προκύψουν απρόβλεπτοι παράγοντες, από τεχνικά ζητήματα μέχρι τις καιρικές συνθήκες.

Νάξος – Ολλανδία – Βασιλεία

Όταν η «Λύρα Νάξου» φτάσει στο λιμάνι της Νάξου, θα ακολουθήσει ένα ακόμη ιδιαίτερο κεφάλαιο του ταξιδιού της. Ειδικό πλοίο θα αναλάβει τη θαλάσσια μεταφορά της προς την Ολλανδία.
Από εκεί, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο κ. Λογιότατος, το έργο θα συνεχίσει μέσω ποτάμιου δικτύου προς τη Βασιλεία της Ελβετίας.

Η μεταφορά εξαρτάται ακόμη και από τη στάθμη του νερού, καθώς θα πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε το φορτίο να μπορέσει να κινηθεί στο ποτάμι. Το ίδιο το ειδικό πλοίο διαθέτει, σύμφωνα με την περιγραφή του, σύστημα εισροής και εκροής νερού, ώστε να μεταβάλλει το ύψος του και να διευκολύνεται η φόρτωση και η μεταφορά ενός τόσο μεγάλου φορτίου.

Το μεγάλο μυστικό: Για ποιον κατασκευάστηκε;

Και εδώ αρχίζει ίσως το πιο μυστηριώδες κομμάτι της ιστορίας. Παρά το γεγονός ότι γνωρίζουμε πλέον αρκετές λεπτομέρειες για το πώς δημιουργήθηκε η «Λύρα Νάξου» και πώς θα ταξιδέψει, δύο βασικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα:

Ποιος παρήγγειλε ένα έργο αυτής της κλίμακας και πού ακριβώς θα τοποθετηθεί;
Ο Αλέξανδρος Λογιότατος ήταν σαφής: ούτε ο παραγγελιοδότης ούτε ο ακριβής χώρος της τελικής τοποθέτησης έχουν αποκαλυφθεί στους ανθρώπους του λατομείου. «Υπάρχει μια μεγάλη μυστικότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Βασιλεία, επομένως, είναι ο γνωστός προορισμός της συγκεκριμένης μεταφοράς. Το πού ακριβώς θα καταλήξει και θα τοποθετηθεί τελικά η «Λύρα Νάξου» -και κυρίως για ποιον δημιουργήθηκε- παραμένει, σύμφωνα με όσα γνωρίζει ο κ. Λογιότατος, άγνωστο.

Σε εξέλιξη η διαδικασία για τα Guinness

Ένα ακόμη στοιχείο που αποκάλυψε ο πρόεδρος της «Μάρμαρα Νάξου» αφορά την προσπάθεια καταγραφής του έργου στα Guinness World Records. Η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε στάδιο ανταλλαγής και συγκέντρωσης των πληροφοριών που απαιτούνται.

Γι’ αυτό και, προς το παρόν, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει καταγεγραμμένο ρεκόρ ή οριστική αποδοχή του έργου. Ο Αλέξανδρος Λογιότατος, πάντως, εμφανίστηκε αισιόδοξος για την έκβαση της διαδικασίας, δηλώνοντας: «Θα γίνει, θα γίνει. Δεν βλέπω κάτι που να μας σταματάει ή να μας περιορίζει».

Ένα ντοκιμαντέρ ακολουθεί τη «Λύρα Νάξου»

Στο λατομείο, όλο αυτό το διάστημα, δεν βρίσκονται μόνο τεχνικοί και άνθρωποι που συμμετέχουν στην κατασκευή και τη μεταφορά.

Φωτογράφοι, συνεργεία και drones καταγράφουν συστηματικά τη διαδικασία. Σύμφωνα με τον κ. Λογιότατο, τέσσερις έως πέντε φωτογράφοι καταγράφουν ακόμη και τις λεπτομέρειες της παραγωγής, ενώ περίπου 25 άτομα βρίσκονται στη Νάξο στο πλαίσιο του εγχειρήματος.

Το υλικό προορίζεται για ντοκιμαντέρ, ενώ, όπως ανέφερε, όταν αυτό ολοκληρωθεί, οι άνθρωποι της παραγωγής έχουν δεσμευθεί να παραδώσουν και στην εταιρεία υλικό από την καταγραφή.

«Η Νάξος εξάγει πολιτισμό»

Ύστερα από περίπου τρία χρόνια κατά τα οποία έβλεπε το έργο να γεννιέται και να διαμορφώνεται μέσα στο λατομείο του, ο Αλέξανδρος Λογιότατος περιέγραψε τα συναισθήματά του με δύο λέξεις:
«Ικανοποίηση και συγκίνηση».

«Για μένα το ότι η Νάξος εξάγει αυτόν τον πολιτισμό, γιατί πολιτισμός είναι, είναι ιδιαίτερης αξίας και χαράς για μένα», ανέφερε.

Και στο τέλος θέλησε να διευρύνει το μερίδιο αυτής της επιτυχίας πέρα από την εταιρεία και το λατομείο, τονίζοντας ότι η δουλειά αυτή «ανήκει στον ναξιώτικο λαό» και ότι όλοι έχουν ένα μερίδιο χαράς από το εγχείρημα.

Η «Λύρα Νάξου» αφήνει τώρα το βουνό όπου δημιουργήθηκε.

Όμως η ιστορία της κάθε άλλο παρά τελειώνει: απομένει η ολοκλήρωση μιας εξαιρετικά δύσκολης μεταφοράς, η τελική επεξεργασία του γλυπτού, η αποκάλυψη του ανθρώπου ή του φορέα που βρίσκεται πίσω από την παραγγελία, ο χώρος όπου τελικά θα στηθεί — και βέβαια η απάντηση στο ερώτημα εάν αυτός ο γιγαντιαίος όγκος ναξιακού μαρμάρου θα κατακτήσει τελικά και μια θέση στα Guinness World Records.

Ακολουθήστε το naxostimes.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις